Kraje, w których mówi się po francusku, albo sam francuski jest językiem urzędowym – to inaczej kraje frankofońskie. Francuski jest językiem urzędowym w 44 krajach. W Europie są to, poza ojczyzną języka: Szwajcaria, Belgia, Luksemburg i Maroko. W Afryce jest ich o wiele więcej – gdyż 25. Francja ma wszak przeszłość kolonialną. Francuski jest tam językiem urzędowym, a dla pewnej części ludności także językiem ojczystym. Dzieje się tak np. w Senegalu, Maroku i Tunezji. W kilku krajach azjatyckich, takich jak Laos, Wietnam i Kambodża, wiele osób nadal posługuje się językiem francuskim. Od roku 1984 kraje frankońskie tworzą wspólnotę, w ramach której dochodzi do współpracy kulturalnej i gospodarczej.
Francja jako rozległy kraj – jest dość zróżnicowana pod względem językowym. Oto najważniejsze z języków regionalnych występujących na terenie Francji:
- język prowansalski (posługuje się nim około 2 milionów użytkowników w Prowansji, Delfinacie oraz Langwedocji)
- język bretoński (mówi nim około 0,5 miliona – w trzy razy większej populacji – Bretończyków w zachodniej Francji)
- język baskijski (język kilkudziesięciu tysięcy Basków w prowincji Bearn, co ciekawe, nie wiemy zupełnie, skąd się ten język wywodzi – nosi status tzw. języka izolowanego, nie jesteśmy w stanie wykazać jego pokrewieństwa z sąsiednimi językami romańskimi)
- język kataloński (używany w prowincji Russilon w południowej Francji przez kilkadziesiąt tysięcy Katalończyków, jest podobny przede wszystkim do Hiszpańskiego i Francuskiego)
- język flamandzki – mówi nim kilkadziesiąt tysięcy ludzi pochodzenia niderlandzkiego, zamieszkujących północną Francję (okolice Calais i Artois)
Oprócz wyżej wymienionych, na terenie Francji występują jeszcze 2 dialekty języka niemieckiego: alzacki oraz lotaryński. Sam Francuski zaś, posiada 11 dialektów czyli odmian nieznacznie różniących się między sobą słownictwem, akcentem i gramatyką.
